Pozwólcie nam krzyczeć

Od dawna zabierałam się za tę książkę i teraz żałuję, że nie zrobiłam tego wcześniej, gdyż powieść napisana jest rewelacyjnie. Wciągnęła mnie na tyle, że zaczęłam już poznawać drugi tom cyklu - tym razem w formie audiobooka. "Pozwólcie nam krzyczeć" to historia młodej kobiety, Magdaleny, która trafia podczas drugiej wojny światowej na przymusowe roboty do małej niemieckiej miejscowości. Oprócz niej poznajemy również innych Polaków, a także Białorusinów, Ukraińców, Francuzów i Belgów, którzy pracują w gospodarstwach i fabryce. Ich skomplikowane losy układają się w barwną, ale i pełną bólu mozaikę, niejednokrotnie odsłaniając także przeszłość. Dzięki tym retrospekcjom łatwiej zrozumieć zachowania i decyzje. Osobną grupę bohaterów stanowią Niemcy, którzy traktują robotników bardzo różnie – jedni ich nienawidzą, drudzy uważają jedynie za darmową siłę roboczą, jeszcze inni widzą w nich nieszczęśliwych ludzi, oderwanych od rodzinnych domów, cierpiących i w gruncie rzeczy wcale nie różniących się od swych gospodarzy. Relacje te są bardzo interesujące, gdyż pokazują, że nie wszyscy Niemcy byli źli, tak samo jak nie wszyscy wywiezieni na roboty byli dobrzy. Autorka nie posługuje się stereotypami, jej proza jest daleka od banału i uproszczeń. Na szczególną uwagę zasługują portrety psychologiczne postaci, ich osobiste problemy, uwikłanie w wielką historię i poczucie bezradności wobec wojennych działań. Ofiarami wojny tak naprawdę padają nie tylko mieszkańcy podbitych krajów, są nimi również niemieckie kobiety, które straciły swoich mężów, synów, ojców, braci… Całość napisana jest barwnie i bardzo plastycznie. To – oprócz interesującej fabuły – na pewno sprzyja szybkiej i pasjonującej lekturze.