Lato nagich dziewcząt

Nie mogę powiedzieć, że się zawiodłam. Na tej autorce nie można się zawieść. Jej warsztat pisarski, język, spostrzegawczość czasów i ludzi, w których żyła (1919-1989),niełatwych, najpierw wojny, potem komunizmu, pociągnął wielu wtedy młodych czytelników, którym dawała prawdę i jednocześnie ubarwiała świat. Ta powieść nie przypadła mi jednak do gustu, było w niej coś pretensjonalnego, co nie pozwalało mi kończyć zdań i wczuć się w przebieg scen z życia artysty rzeźbiarza i jego przypadkowych modeli, którzy spędzali kilka tygodni wakacji w Sopocie. Ale czytajcie Fleszarową, na pewno natraficie na wiele ciekawych, tętniących życiem powieści.