Poza granicą solidarności. Stosunki polsko-żydowskie 1939-1945

Historia zagłady Żydów - pisana bez końca. Zaklęta, niewymowna, wyjątkowa i niedotykalna. Aż powoli zginęła pod stosem półprawd, rytualnych zaklęć i gestów. Bo przesunięto akcenty, zamazano niewygodne szczegóły, współwinnymi zbrodni uczyniono Polaków, a oczywiste dowody własnej winy i zbrodni wyparto. Dziś świat już nic nie wie o ponad 3 milionach Polaków zamordowanych w czasie II wojny światowej, ale coraz więcej ludzi na świecie słyszało o "polskich obozach śmierci", o polskim antysemityzmie "wyssanym z mlekiem matki", o współudziale Polaków w zbrodni Holokaustu. Kłamstwo powtórzone tysiąc razy staje się prawdą, jak mawiał mistrz kłamców. Ewa Kurek przez ponad 30 lat prowadząc badania stosunków polsko-żydowskich dotarła do fundamentów, do źródeł, do pokładów ukrytych skrzętnie wydarzeń. Pisze odważnie o tym jak Żydzi stworzyli specjalny kodeks prawny i system etyczny, który rozgrzesza żydowskich oprawców własnego narodu. Pisze o odrębnym narodzie żydowskim, oddzielonym na własne żądanie od reszty obywateli, o specyfice żydostwa polskiego. O tym że nigdy nie żyliśmy razem a tylko obok siebie, a rozdzielało nas wszystko - język, wiara, kultura, obyczaje i normy. Pisze o chybionych rachubach Żydów w roku 1939. Ich szukaniu szansy na autonomię pod skrzydłami hitlerowskich Niemiec, bo przecież ta wojna ich nie dotyczyła. Była to wojna polsko-niemiecka. O tym i o setkach kolejnych ważkich problemów i spraw. A wszystko w sposób wyważony, oparty na źródłach i to głównie żydowskich, w pełni naukowy i obiektywny. Wbrew modnym a znamionującym upadek nauki, ideologicznym potworkom Grossa, Grabowskiego, Skibińskiej, Engelking i innych głosicieli tez oklaskiwanych - godnych uczniów szkoły Michaiła Pokrowskiego - książka Ewy Kurek to przykład naukowej rzetelności, dociekliwości, odwagi i wnikliwości. Lektura obowiązkowa, zwłaszcza w świetle nasilających się ataków na Polskę wszelkiej maści ujadających kłamców i oszczerców.