Powieść w altówce

Bardzo zawiodłam się na tej książce. Ale może zbyt wiele oczekiwałam po tak młodej pisarce jak Natasha Solomons.Książka „Lista pana Rosenbluma”,którą przed nią przeczytałam, była bardzo mądra i dojrzała,a ta niestety wręcz przeciwnie:infantylna,zwyczajnie nudna i w dodatku niezbyt mądra.Przypominała raczej kiczowaty harlequin niż ambitną powieść. Dotrwałam do końca tylko,żeby się dowiedzieć jak autorka upora się z losami rodziców swojej bohaterki(ojciec to sławny pisarz,a matka równie sławna śpiewaczka operowa) bogatymi Żydami,którzy pomimo usilnych starań i dużych pieniędzy nie zdołali wydostać się z Austrii. Autorka w tej książce tak jak i w „Liście....”wykorzystała wątek ucieczki Żydów (tym razem austriackich) przed nazistowskimi pogromami na wyspy Brytyjskie. Bohaterka,młoda Żydówka wyjeżdża do Anglii,gdzie zatrudnia się jako pokojówka w starym angielskim dworku.No i tu zaczyna się romans niczym z Trędowatej,bo z mety zakochuje się w niej młody panicz. Dziwne,bo sama bohaterka nie przypisuje sobie jakiś szczególnych talentów i urody. Doskonale szoruje podłogi i czyści srebra,a wokół panicza,aż roi się od urodziwych,bogatych i zakochanych w nim panien. Dalej jest już może nie całkiem jak w Trędowatej,a wkrótce wojna dociera i na Wyspy.Więcej oczywiście nie napiszę,bo taka jest zasada,że zakończenia książki nie opisuje się w opinii. Napiszę tylko,że nie będzie ono żadnym zaskoczeniem,tak jak rozczarowaniem była ta książka.