Porywy namiętnych serc

Jest to trzecia część „Sagi Krynickiej” Edyty Świętek, rozgrywająca się w latach 1908-1919. Teodozja odkrywa prawdę o śmierci swoich rodziców i postanawia zmienić swoje życie. Nie chce zakładać rodziny, lecz chce dalej się kształcić i zostać akuszerką. Po skończeniu nauki doktor Ebers przekonuje ją do ukończenia kursu na pielęgniarkę. Teodozja podejmuje się wyzwania a po skończeniu nauki wyjeżdża do Lwowa i podejmuje pracę w szpitalu. Jej brat Stanisław zakochuje się w najstarszej córce Matyldy – Konstancji. Jednak, gdy Matylda dowiaduje się o rodzinnej tajemnicy jej przyjaźń z Aurelią zostaje wystawiona na ciężką próbę. W tym czasie rozpętuje się pierwsza wojna światowa a do Krynicy mogą wkroczyć wojska. Mieszkańcy udają się na wojnę i wielu z nich już nie wraca do domu. Jak potoczą się losy rodzin Drzewickich, Juraszków i Litworów Książka nie jest zła jednak mnie do końca nie przekonała. Za dużo w niej danych historycznych o Krynicy a za mało bohaterów. Niestety mnie niektóre fragmenty nudziły i męczyły. Jak dla mnie saga nie musi mieć dziesięciu tomów a może mieć dwa, byle tylko historia była ciekawa. Jeśli chciałabym przeczytać historię Krynicy i okolic to wzięłabym do ręki inną książkę. W powieści obyczajowej oczekuję, że na pierwszym miejscu będą bohaterowie a historia stanowić będzie wyłącznie tło. Książkę oceniam na 6 pkt.