Pokolenie zimy

#Wyzwanie LC styczeń 2023 Do sięgnięcia po tę pozycję zachęciły mnie pozytywne opinie czytelników. Jednak początkowo zaczęłam się nieco nudzić i chodziło mi po głowie, żeby ją odłożyć, lecz zawzięłam się i bardzo dobrze zrobiłam, bo naprawdę było warto. To bardzo dobra książka rosyjskiego autora o ZSRR w latach 1925 - 1938. Po lekturze myślę, że Wasilij Aksjonow nie faworyzował ani Lenina ani Stalina, wydaje się być obiektywny co do bolszewików. A może tylko ja takie odniosłam wrażenie? W każdym razie uważam, że warto tę książkę przeczytać, mimo tego, że jest dość obszerna i to tylko pierwsza część... "Machina represyjna, choć ślepa, ma węch, którym całkiem nieźle wyłapuje obcych." Poznajemy losy bardzo cenionego chirurga Borysa Gradowa i jego rodziny. Żyją dość dostatnio i w miarę spokojnie w podmoskiewskim Srebrnym Borze. Lecz życie jest przewrotne i okrutne, a przecież nie można żyć spokojnie wiedząc co się dzieje dookoła. Dorosłe dzieci Gradowa są bardzo mocno zaangażowane w politykę, wobec tego ich ojciec również niejako jest w nią wplątany. Musi znosić ból oraz lękać się o życie swoich bliskich. Bardzo łatwo się pogubić w tym świecie, w którym na cios można właściwie liczyć niemal z każdej strony. Nigdy nawet nie jest wiadomo czy uśmiechający się człowiek nie jest wrogiem, czy pod tym uśmiechem nie kryje się coś innego niż przyjazne sygnały. Bardzo trudno jest dokonywać wyborów żeby dość godnie żyć i przeżyć w tych czasach stalinizmu, czyli terroru policyjnego i wszechobecnego kultu wodza. "Kim jesteśmy wszyscy? Tu rej wodzi arcydiabeł, a my, drobne diabły, tańczymy jak on zagra." Ta pierwsza część "Sagi moskiewskiej" to bardzo interesująca pozycja historyczna, inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami mającymi miejsce w Związku Radzieckim. Mamy okazje poznać nie tylko sytuację polityczną panującą w okresie stalinizmu, ale również przyjrzeć się ludziom, ich życiu, ich aspiracjom, ich marzeniom, ich zmaganiem się z wieloma problemami. Może nie jest ta książka napisana zbyt emocjonalnie, lecz można się przyzwyczaić do sposobu pisania autora. Można się dosłownie wkręcić w tę historię. Przede mną jeszcze dwa dość pokaźne tomy tej serii, lecz myślę, że warto je przeczytać i liczę na to, że również mi się spodobają.