Podziemia

"Żyjemy w piekle, które dla niepoznaki udaje czyściec." Kolejny raz autorka wprowadza nas w mroczne, depresyjne klimaty, które budzą lęk i melancholię. Ma umiejętność opisywania każdej czynności, zjawiska, czy zdarzenia tak, że czytając, przechodził mnie dreszcz niepokoju i wszechogarniające przeczucie, że nieuchronnie zbliża się coś strasznego, czemu nie można zapobiec. Ta książka wciąga do podziemi, wysysa pozytywne uczucia i pozostawia w mroku. Czy nam i bogaterom będzie dane choć na końcu dostrzec światełko dające nadzieję? "Pod wspaniałą fasadą domów kryją się okropności." Czy znany profesor, wychowawca młodzieży i poważany bankier mogą okazać się potworami skrywającymi mroczne sekrety? Sekrety, które chronią przed ludzkim okiem za ścianami swych bogatych domów i we własnych wnętrzach? To książka o podziałach społecznych. O tym jak osoby z pozycją wykorzystują zaufanie, którym je obdarzono. Pokazują drugą twarz pełną mroku, zła i perwersji. Nie ma tu miejsca na miłość radość i nadzieję. Wszelkie pozytywne uczucia są tłamszone, zgniatane i zabijane. To podziemia ludzkiej duszy ujawniające się, gdy nikt nie widzi.