Guwernantka

„Najgroźniejsze demony czają się wewnątrz nas samych.” Przenosimy się do XIX wieku, poznajemy Marię Dumont. Dziewczyna po śmierci ojca zostaje zupełnie sama, bez posagu nie może liczyć na dobry ożenek. Do tego jej twarz szpeci blizna, nosi ją jednak z dumą. Maria skrywa mroczne tajemnice, to silna, odważna, harda, inteligentna dziewczyna, która w przeszłości przeszła bardzo wiele. Zastała zhańbiona przez brutalnego mężczyznę. Te złe doświadczenia stały się źródłem jej siły, wie, że może liczyć tylko na siebie. Podejmuje posadę guwernantki w upadającym majątku ziemskim, we dworze Domańskich. Starszy z rodzeństwa Narcyz po śmierci rodziców przejął opiekę nad młodszym rodzeństwem, którym ma zaopiekować się Maria. Szybko zyskała sympatię dzieci, jest dobrą nauczycielką. Między nią, a Narcyzem dość nieoczekiwanie nawiązuje się więź, zakazana relacja. On już niebawem ma poślubić Elizę, której majątek pomoże mu wyremontować podupadają posiadłość. Klimatyczna, przepełniona mrokiem atmosfera towarzyszy nam przez całą opowieść. Bohaterowie ciekawie ukazani, noszą w sobie mrok i tajemnice, niepokoją swoim zachowaniem. Szarpią nimi silne namiętności, które posuwają ich do niegodziwości. Aranżowane małżeństwa, kobieta postrzegana przez pryzmat posagu, dyskryminacja. Niedopowiedzenia, tajemnice, które stopniowo odkrywane wzmagają ciekawość. Jak to się skończy… Mroczna, niepokojąca, wywołująca niepewność i irracjonalny strach opowieść. Jest to kontynuacja „Dworu na Martwym Polu”, jednak powieści można czytać w dowolnej kolejności. Polecam.