Podróże do Armenii i innych krajów z uwzględnieniem najbardziej interesujących obserwacji przyrodniczych

„Podróż do Armenii i innych krajów” Krzysztofa Środy to książka, która zostawiła mnie z mieszanymi uczuciami. Z jednej strony autor pisze pięknym, poetyckim językiem, pełnym wrażliwości na szczegóły zarówno przyrodnicze jak i kulturowe. Opisy flory, fauny i pejzaży są niezwykle malownicze i pokazują ogromną uważność obserwatora. Środa potrafi zatrzymać się nad drobiazgiem – ptakiem, kamieniem, ruchem ludzi na ulicy – i uczynić z tego pełnoprawny fragment świata przedstawionego. Z drugiej strony trudno było mi uchwycić o czym tak naprawdę ta książka opowiada. To coś pomiędzy reportażem, esejem podróżniczym a zapiskami z dziennika. Autor zdaje się notować to co akurat przychodzi mu do głowy przez co całość sprawia wrażenie strumienia świadomości – interesującego ale momentami chaotycznego. Nie ma tu wyraźnej narracji ani klamry spinającej poszczególne rozdziały co sprawia, że jako czytelnik czułem się nieco zagubiony. Książka jest krótka lecz w moim odczuciu niekoniecznie treściwa. Choć pełna obrazów i refleksji, często miałem wrażenie, że są one oderwane od siebie i nie prowadzą do żadnej głębszej konkluzji. Zabrakło mi wyraźniejszego celu podróży – zarówno tej geograficznej jak i duchowej. Autor podróżuje przez różne miejsca ale nie do końca wiadomo po co – i co z tego wynika. To może być celowy zabieg ale mnie pozostawił z uczuciem niedosytu. Podsumowując, „Podróż do Armenii i innych krajów” to książka dla tych, którzy cenią sobie literacki styl i refleksyjność ale niekoniecznie oczekują konkretu czy uporządkowanej narracji. Dla mnie była to lektura miejscami interesująca ale też frustrująca – zbyt rozproszona by w pełni zaangażować. Polecam raczej jako lekturę do powolnego czytania, fragmentami, z nastawieniem na nastrój i język a nie na fabułę czy przekaz.