Płaskuda

Męcząca, nużąca, a przy tym hipnotycznie wciągająca książka o bardzo smutnych, bardzo samotnych ludziach, którzy żyją "tam i kiedyś". Pochłonięci wyobrażaniem sobie lepszego życia, przekonujący siebie, że na niczym im już nie zależy i osiągnęli spełnienie - żyją wyobcowani, oddaleni od siebie i od ludzi, którzy kiedyś byli im bliscy. Męcząca i nużąca - to nie jest zarzut, choć tę krótką powieść czytałam prawie dwa tygodnie. To znużenie, odczuwane w czasie lektury, świetnie współgra z życiowym zmęczeniem bohaterów, z ich zapętlaniem się w swoich wyobrażeniach dobrego życia.