Pionek

Pisząc "Ślebodę" państwo Kuźmińscy podnieśli poprzeczkę bardzo wysoko, na szczęście udało się ją utrzymać, aczkolwiek mam wrażenie, że podnieśli ją jeszcze kilka centymetrów wyżej. "Pionek" to powieść równie dobra jak "Śleboda " ,świetnie dopracowana i niesamowicie mocno wciągająca. Jest to powieść, gdzie motywem przewodnim jest strach,ten sprzed lat,mimo wszystko żywo pozostający w ludzkiej pamięci gdy na Śląsku grasował wampir,jak i ten nowy,współczesny, bo wydaje się że groza sprzed lat prawdopodobnie powróci. Kuźmińscy poraz kolejny genialnie oddali specyfikę rejonu gdzie toczy się akcja wydarzeń, strach przed utratą pracy ,niepokój o byt wielu śląskich rodzin ,którym nierentowne i słabo zarządzane kopalnie jeszcze dostarczają chleba ,ten marazm, gdzie nadzieja na lepsze jutro zdaje się powoli odchodzić w zapomnienie. Poraz kolejny udowodnili również, że nie mają sobie równych w pokazaniu całego przekroju ludzkich charakterów, zarówno głównych jak i dalszych bohaterów, u nich każdy jest ważny, każdy ma swoje znaczenie,nawet jeśli jest postacią z dalekiego planu. Całe tło obyczajowe Śląska w wydaniu tego małżeństwa to po prostu majstersztyk. Świetna, bardzo inteligentna w swojej wymowie powieść, gdzie słowo pionek,nabiera nowego ,bardzo niepokojącego znaczenia. Polecam!!!