Pierwsza polka

"Pierwsza polka" to piękna, wzruszająca i zapadająca w pamięć powieść, której akcja rozgrywa się w przededniu drugiej wojny światowej, na polsko-niemieckim pograniczu. Mimo iż bieżące wydarzenia obejmują zaledwie niecałe dwie doby, liczne retrospekcje dostarczają mnóstwa informacji o przeszłości bohaterów. Każda postać, nawet drugoplanowa czy epizodyczna, ma tutaj własną, interesującą historię. Świat pokazany jest przez pryzmat przeżyć nastoletniego chłopca, jednak wiele miejsca autor poświęcił też dorosłym, zwłaszcza matce. Troska o ciężko chorego męża i córkę odrzucającą kościelny ślub, codzienne kłopoty i obawy przed zbliżającą się nieuchronnie wojną - to rzeczywistość, z jaką musi zmagać się kobieta, która bardzo przypomina mamę autora. Osobnym wątkiem w powieści jest pisanie przez jednego z bohaterów książki o Wojciechu Korfantym. Ten pozornie oderwany od całości element dostarcza wielu informacji na temat stosunków między Polakami i Niemcami na Śląsku. W pewnym momencie losy biografa-amatora krzyżują się z drogami innych bohaterów, przynosząc zaskakujący finał. "Pierwsza polka" to powieść wielopłaszczyznowa, można ją odczytywać w różnych kontekstach. Dla mnie jest przede wszystkim chwytającą za serce historią zwyczajnych ludzi, Polaków, Niemców i Żydów, którym przyszło żyć w niebezpiecznych czasach. Te najgroźniejsze chwile mają jednak dopiero nadejść - nie mogę się doczekać sięgnięcia po kolejny tom! Książkę polecam przede wszystkim tym, którzy cenią niebanalne historie, opowiedziane gawędziarskim stylem i pięknym językiem.