Piąta ofiara

Pierwsza część trylogii „Czwarta małpa” mnie zaintrygowała, dlatego sięgnąłem po kontynuację. Każdy czytelnik ma swój gust i styl pisania pisarzy, który im odpowiada. Kontynuacja jednak trochę zawiodła. Głównie ze względu na brak zakończenia. Plusy: - próba rozwiązania zagadki kolejnych nietypowych zbrodni; - samo prowadzenie fabuły dobre, przemyślane, budowanie intrygi wciąga; - czuć klimat śledztwa, narastania napięcia; - twardy i nieustępliwy Sam Porter, za wszelką cenę chce odkryć prawdę; - spryt, dokładność, dbałość o szczegóły, metodologia działania mordercy; - inteligentny pojedynek Portera i Bishopa wciąga; - spora ilość intryg, knowań, niesamowitych rozwiązań (może za duża, stawała się mało wiarygodna); - czy psychopata działa dalej sam, czy ma jakieś powiązania; - jak bardzo dzieciństwo odbija się na naszej psychice gdy dorośniemy; - pomimo braku pełnego zakończenia, finał książki świetny. Minusy: - szczegółowe rozrzucenie akcji na wiele osób za dokładne, stawało się zbyt nudne; - wspomnienia z pamiętnika mordercy w tej części nic nie wnosiły do fabuły; - dwa tomy, a rozstrzygnięcia ciągle brak, to mnie najbardziej drażni. Ogółem książka dobra.