Pianistka

Odradzano mi: nie czytaj, ta książka jest ohydna, to literacka pornografia. – Przeczytałam. Jest odrażająca, przyznaję. Ale jest niezwykła. Warto było wejść w zakamarki wypaczonej kobiecej psychiki. Nie żałuję. Despotyczna, zaborcza matka - tyran. Córka, pianistka, niespełniona seksualnie. Zimna, wyniosła, z poszarpaną psychiką. I młody student, zafascynowany niedostępną pianistką. Masochizm, dewiacje seksualne – mogą szokować. Ostry, dosadny język może drażnić, ale nie musi. Uruchamia wyobraźnię. Jest znakomity, niepowtarzalny. To niełatwa książka. Wytarmosiła mnie psychicznie. Bezlitośnie. Czasem aż ciarki przechodziły. Ale wiedziałam co biorę do ręki. Jednych będzie szokować, nie przełkną. Dla innych będzie literacką ucztą. – Czy dla mnie była?… i tak, i nie. Nie zapomnę jej. To wiem na pewno.