Outsiderka

Małgorzata Szpakowska zawsze była postacią osobną. Nie bardzo lubiła bawić się z innymi dziećmi, wolała dorosłych i książki. Pomimo humanistycznych skłonności, poszła na Politechnikę uznając, że w tym kraju i w tym ustroju nie da się uczciwie uprawiać humanistyki. Skazana w procesach marcowych na trzy lata więzienia, twierdzi, że nie miała nic wspólnego z komandosami, a na marzeniach Giedroycia o krwawym powstaniu w Polsce nie pozostawia suchej nitki. Solidarność też nie za bardzo jej się podobała, bo za dużo w niej było samozadowolenia. Współczesności ma do zarzucenia to, że odwagi i nonkonformizmu jest w niej jeszcze mniej, niż było za PRL-u. Ousiderka to jednak nie lista skarg i zażaleń, ale przede wszystkim opowieść o przyjaźni między profesorką i jej uczennicami, historia rodzinna z Pawiakiem i stalinizmem w tle, a także poruszająca książka o tym, że nieporównanie ważniejsza jest lojalność wobec ludzi niż wobec abstrakcji.