Ostatnia noc Aurory

Aurora postanawia opowiedzieć swoją historię na konferencji profesora Menni, który specjalizuje się w zaburzeniach pourazowych. W trakcie konferencji spotyka tajemniczą dziewczynę, która niedługo potem popełnia samobójstwo. W międzyczasie pojawia się kolejna sprawa: na brzegu rzeki Pad zostają znalezione okaleczone zwłoki - co prowadzi Aurorę do śledztwa w sprawie seryjnego mordercy. „Ostatnia noc Aurory” trzeci tom cyklu o profilerce Aurorze Scalviati. Jest to mroczny thriller psychologiczny z elementami kryminału. Aurora po raz kolejny mierzy się z trudnym i nieuchwytnym przeciwnikiem. Pomagać jej będzie zespół zapchanych ludzi, który sama stworzyła, choć nie obejdzie się bez zgrzytów. Jednak te najcięższą walkę musi stoczyć sama, z własną przeszłością, traumą oraz lękami, które najczęściej dręczą ją w nocy. Autora cechuje się nieszablonowym tokiem myślenia, dzięki czemu dostrzega szczegóły nieistotne dla innych, a tak ważne dla śledztwa. Jej wiedza i osiągnięcia dodają jej odwagi podczas prowadzenia dochodzenia. Powieść charakteryzuje się mrocznym i gęstym klimatem, przesiąknięta wzrastającym napięciem, psychologiczną grozą oraz silnym ładunkiem emocjonalnym. Małe włoskie miasteczko nadaje poczucie izolacji i zamkniętej społeczności. Wątek kryminalny jest angażujący i wciągający: samobójstwo, morderstwo oraz zagadkowe zdjęcie. Śledztwo wielowątkowe i łączy w sobie odrębne sprawy, które splatają się w spójną całość. Powolne odkrywanie wspólnych punktów sprawy podsycają zainteresowanie oraz trzymają w napięciu. Postać mordercy dodaje do powieści elementy legendy, miejscowego folkloru co nadaje dodatkowej tajemnicy oraz grozy. Styl autorki jest lekki, głęboki oraz pełny plastycznych opisów włoskich miejsc. Kompozycja jest idealnie wyważona między napięciem śledztwa, a głębią psychologiczną postaci, nie przytłacza, a współgra ze sobą. Nie skupiamy się tylko na akcji, ale też na analizie motywacji bohaterów. Polecam 🖤