Ostatni pisarz

Nie czułem celu, do którego autor miał prowadzić. Ba!, ja go wręcz nie widziałem. Chciało się krzyknąć: Quo vadis, Krajewski? Esej o upadku literatury wywołanym rozwojem AI. Ukryty pod płaszczykiem powieści kryminalnej. W konsekwencji mamy rozwlekłe wstawki którym bliżej do dysputy akademickiej, bohaterów grubo ciosanych i nienaturalnych, czasy niby rozwoju a jednak jakieś utopijne. Nadal zauważam filologiczne zacięcie autora, który starannie tworzy zdania. Natomiast nie czułem wcale fabuły. Z trudem, z mozołem. Bez przyjemności z czytania i ulgą po odłożeniu.