Ostatni pan i władca

Pomimo fizycznego braku miejsca w moim niezbyt obszernym domu na nowe książki i faktu, że wszelkie półki, regały i inne zakamarki wypełnione są książkami a dodatkowo:książkę powyższą mogę wypożyczyć w każdej chwili z miejscowej biblioteki, to i tak postanowiłem ją kupić, mam taki wewnętrzny przymus związany z książkami, które wywarły na mnie ogromne wrażenie, po prostu muszę je mieć pod ręką, tak na wszelki wypadek, niczym- niepijący alkoholik, trzymający w barku butelkę wódki. Po przeczytaniu powyższego zbioru opowiadań upewniłem się, że mam do czynienia z pisarzem ponadprzeciętnym, wychodzącym poza ramy gatunku, pisarzem wyprzedzającym czasy, ludzi i wydarzenia, w których przyszło mu żyć, poruszającym w swej twórczości tematy i aspekty życia, o których innym pisarzom nawet się nie śniło. Największe wrażenie zrobił na mnie fakt różnorodności i odmienności opowiadań, gdzie każde kolejne opowiadanie sprawia, iż odczuwamy -jakby napisane było przez innego autora, będąc tym samym dowodem na wewnętrzne bogactwo możliwości twórczych Philipa Dicka. Gdyby mi ktoś zadał pytanie, które opowiadanie było najlepsze, odpowiedziałbym, że wszystkie na podobnie wysokim poziomie i tak samo dobre, ale jeśli już musiałbym wybrać, powiedzmy trójkę do umiejscowienia na podium, to wybrałbym: Miejsce trzecie: „Złotoskóry” Miejsce drugie: „Ostatni pan i władca” Miejsce pierwsze: „Przedludzie” Zdecydowanie polecam, pozycja obowiązkowa dla każdego miłośnika i sympatyka gatunku SF.