Oko na niebie

Moje pierwsze zetknięcie z twórczością Philipa Dicka okazało się wyjątkowo dobre. Nie ukrywam, że się tego spodziewałem, gdyż autorów i książki, które zaplanowałem sobie przeczytać, nie biorą się z przygodnego spaceru po Biedronce i kupowaniu książek na kilogramy, lecz wybory swoje opieram na opiniach i ocenach zamieszczonych na L. C, który to sposób jest najpewniejszy i niezawodny (w moim przypadku) w prawie dziewięćdziesięciu procentach. Wracając do powieści: „Oko na niebie” - zarys treści jak w oficjalnym opisie poniżej książki, więc intrygujący i nowatorski, zważywszy, że powieść napisana została ponad sześćdziesiąt lat temu, wiec w czasach, które zaliczyć możemy raczej do okresu początkowego, jeśli chodzi o rozkwit gatunku SF, Jak również początkujący w twórczości samego Philipa Dicka, który w sposób iście mistrzowski zagłębił się w meandry ludzkiej psychiki, nakreślając nam wizje światów kreowanych przez indywidualne osobowości, światów do tego stopnia realistycznych, że bohaterom powieści, zwłaszcza na początku trudno jest określić — gdzie kończy się świat realny, a gdzie rozpoczyna swe istnienie świat oparty li wyłącznie na indywidualnych preferencjach kreującego swój świat, oparty na jego własnych przekonaniach czy to politycznych, czy też religijnych, nieliczący się z ofiarami skazanymi na życie w takim świecie podporządkowanym widzimisię jednostki, niczym w Korei Północnej, który to kraj jest przykładem i dowodem na to, że fikcyjna fabuła tej powieści, staje się i w każdej chwili może się stać realnym światem dla wielu współcześnie żyjących. Książka niebanalna, niosąca głębsze przesłanie moralne, pomimo iż napisana lekkim i zrozumiałym stylem. Powieść nie wymaga nadzwyczajnego wysiłku intelektualnego od czytelnika, a co za tym idzie: czyta się wartko i przyjemnie, jednocześnie dzięki szybko zmieniającym się wydarzeniom nie nuży i trzyma w napięciu, oryginalna fabuła sprawia zaś, że pozostaje w pamięci czytelnika na dłużej. Polecam.