Okiść

Pomimo tego, że pierwsza część „Przetaina” nie zrobiła na mnie większego wrażenia, a wręcz byłem lekko zawiedziony postanowiłem sięgnąć po kontynuację. W moim odczuciu wyszło trochę lepiej, ale bez większego zaskoczenia. Książka dla nastoletnich czytelników, ja chyba już jestem za stary na taką lekturę. Plusy: + trójka młodych bohaterów walczy o przetrwanie w nieznanych terenach; + dzieje się trochę więcej niż w pierwszej części, akcja przyśpiesza; + zagrożeniem stają się Węże, jedynym ratunkiem ewakuacja w głąb lądu; + próba odzyskania zapomnianej przez wieki wiedzy, tak teraz potrzebnej; + może to być niezbędne, aby w przyszłości poprawić sytuację ludności; + w życiu trzeba liczyć na własne siły i nie poddawać się do końca; + czasami łut szczęścia lub „uśmiech bogów” mogą odmienić sytuację; + robi się ciekawie w drugiej części, gdy do akcji wkraczają Węże; + dość interesująco opisana obrona nadmorskiego miasta Tess; + czy nowy pomysł Pilipiuka spodoba się, niektórym na pewno. Minusy: - część opisująca losy pozostałych w wiosce bez dynamiki, wiało nudą; - zwroty akcji nie przynosiły wielkiego zaskoczenia, były przewidywalne. Ogółem książka dobra.