Ogród zły

„Ogród zły” to thriller opowiadający historię krakowskiej policjantki, która prowadzi śledztwo w sprawie morderstwa, mającego związek, jak się okazuje, z jej licealnymi latami. Książka napisana jest dość inteligentnym, przejrzystym językiem, a akcja dobrze prowadzona. Tym, co mi się podobało, był całkowity brak upiększeń: bohaterowie są nieatrakcyjni, mają poszarzałe, wyrażające zmęczenie twarze, borykają się z nadwagą, pechem, własnymi porażkami, mieszkają w zaniedbanych, zabałaganionych mieszkaniach, posiadają trudne, toksyczne relacje; miasto wokół nich pełne jest starych bloków pokrytych graffiti z cuchnącymi klatkami schodowymi. Zwykle autorzy w jakimś wymiarze starają się podkoloryzować rzeczywistość, Sobota zaś postawiła tu na brutalną szczerość, dzięki której książka zyskuje oryginalny, ponury klimat. Powieść byłaby naprawdę dobra, j gdyby nie to, że nieco kuleje pod kątem fabuły. Tym, co mnie na początku zraziło, były opisy postów w mediach społecznościowych, czytanych przez policjantkę, na temat prowadzonej przez nią sprawy – autorka napisała, iż główna bohaterka nie potrafiła odkryć, kim jest twórca tych treści, tak jakby na Facebooku nie pokazywał się profil osoby, który zamieszcza daną informację. Być może zrobiła to w celu nadania historii większej tajemniczości, ale skoro już postawiła na wiarygodność choćby w wymiarze życia postaci i świata przedstawionego, tu także powinna była trzymać się realiów; stanowiło to dla mnie mocny zgrzyt. Ponadto opisany przez nią Kraków ma wielkość podrzędnej wioski – bohaterowie nieustannie wpadają na siebie przypadkiem na ulicy, zaś w śledztwo okazują się uwikłani starzy znajomi głównej bohaterki, tak jakby w Krakowie istniała jedna, mała szkoła średnia, i wszyscy jej dawni uczniowie nadal mieszkali niedaleko. Było to kolejnym, poważnym zgrzytem w powieści, mocno odbierającym jej wiarygodność. Lekturę jednakże oceniam ogólnie za dość udaną z uwagi dobrze prowadzoną narrację – szkoda jedynie, że fabuła nie została lepiej opracowana.