Odbicie

Zbiór sześciu opowiadań różnej długości w tym jedno ze świata fantasy a reszta z obszaru science fiction. Książka dla wszystkich tych, którzy lubią i cenią: raz krótkie formy literackie takie jak opowiadania, dwa szeroko pojętą tematykę fantastyki naukowej. Zbiór krótkich opowiadań pana Adama Ostaszewskiego urzekł mnie wieloma aspektami. Po pierwsze kreacją przedstawionego świata w wymiarze fantastycznym. Miejsca, postacie, innowacyjne rozwiązania i techniki - to wszystko przedstawione jest niezwykle skrupulatnie, ale przede wszystkim pomysłowo. Ta właśnie pomysłowość i obrazowość opowiadań przenosi czytelnika w świat fantastyki, którego można niemalże dotknąć. Po drugie doceniam świetne przedstawienie natury ludzkiej z jej wszelkimi zaletami i wadami. W każdym opowiadaniu poznajemy bohaterów jedynie przez wycinek chwili, ale miałam pełne przekonanie, że to postacie z krwi i kości aż kipiące czymś co definiujemy ludzką naturą. Doskonale zagrało tu moim zdaniem zestawienie fantastycznej wizji świata przyszłości z tak dobrze nam znanym na codzień ludzkim pierwiastkiem. Po trzecie, mimo iż każde opowiadanie było inne, to podczas czytania towarzyszyło mi odczucie swego rodzaju wspólnego mianownika - człowiek ze swoimi walorami i słabościami stający naprzeciw wielkich często nie do końca wyjaśnionych spraw/teorii/spisków. Świat przedstawiony przez pana Adama jest niezwykle barwny, przeciekawy, fascynujący, futurystyczny, ale człowiek pozostaje dobrze znajomy niezależnie od tego, czy próbuje skolonizować Marsa czy też poznaje nowe cywilizacje na tajemniczej Arkadii. To trochę takie "odbicie" nas samych w totalnie innej rzeczywistości. Opowiadania są krótkie i narracja dosłownie wrzuca nas często w środek akcji, a mimo to fabuła nie rwie się, a bohaterów można poznać od różnych stron. Na pewno każde z opowiadań jest świetnym punktem wyjścia do nadbudowy przedstawionego świata i mam szczerą nadzieję, że autor pokusi się kiedyś o napisanie wciągającej powieści science fiction :) Ciężko jest mi wskazać faworytów jeśli chodzi o opowiadania, bo wszystkie mimo iż nieco podobne, są całkiem inne - ot paradoks :) Gdybym miała jednak wybrać, to 2 zrobiły na mnie szczególne wrażenie: "Misja Aresa" i "Irak 2035". Nie wiem czy chodzi o to, że wydają mi się najbardziej realne czy o przedstawienie emocji w zderzeniu człowieka z nowym/nieznanym. To co mnie totalnie rozczarowało to... okładka :) Zwyczajnie nie podoba mi się i nie współgra mi jakoś absolutnie z naprawdę świetnym kontentem literackim opowiadań. Bardzo Was namawiam na lekturę "Odbicia" tym bardziej, że to tylko trochę ponad 100 stron, a opowiadania mogą naprawdę porwać Was w wir fantastycznej wizji przyszłości i z pewnością umilą Wam kilka czytelniczych wieczorów :)