Obrona Sokratesa; Kriton; Uczta

To moja pierwsza stricte filozoficzna książka w życiu i mogę z pełną odpowiedzialnością powiedzieć, że mi się podobała. W filozofii Platona, o ironio, najwięcej znajdziemy Sokratesa, którego bezpośrednio dotyczą Obrona oraz Kriton, a także pośrednio Uczta. Sokrates - Grek z wesołym podejściem do życia, który uważał, że nie ma na świecie ludzi dobrych i złych, są jedynie mądrzy i głupi, a swoimi pytaniami potrafił zbić z pantałyku każdego, pokazuje czytelnikowi w jaki sposób należy się obchodzić z wszechobecnie panującą w stosunkach ludzkich hipokryzją (Obrona Sokratesa),wskazuje na honor i poddanie prawu (Kriton) oraz kieruje uwagę na wieczne piękno=dobro, które winno być dążeniem każdego człowieka (Uczta). Czytając tę książkę, na pierwszy rzut oka widać potęgę rozumu i elokwencji starożytnych filozofów. Niektórych mogą szokować wtrącenia o homoseksualizmie w "Uczcie" ale gdy weźmie się poprawkę na to, że takie zachowania były całkiem naturalne w ówczesnych czasach nie jest to aż nadto odpychające. Ciekawą sprawą jest to, że praktycznie wszystkie 3 utwory prowadzone są w formie dialogu - co w przypadku Obrony Sokratesa dziwić nie może, jednak już w Kritonie i Uczcie jest ciekawym dodatkiem. Wydanie to zawiera również objaśnienia zarówno na wstępie do każdego utworu jak również po zakończeniu - co przyznaję ułatwia odbiór tych pozycji, bo są to rzeczy niewątpliwie trudne. Reasumując - nie należy liczyć na to, że ta książka jest jedynie łatwa, lekka i przyjemna. Czytając ją należy otworzyć umysł i chłonąć tą mądrość, z którą każdy czytelnik zapewne się zgodzi. Nie wiem, czy Platon jest dobry na początki z filozofią - dla mnie chyba był, bo z chęcią sięgnę po kolejną filozoficzną książkę. Myślę, że nauki Sokratesa i ukrytego w Uczcie Platona mogą wnieść w życie każdego człowieka powiew nowego powietrza rodem ze Starożytnej Grecji.