Obiecaj mi

Harlan Coben przyzwyczaił nas do dobrych książek. Dobrych na miarę literatury popularnej, nie sposób więc doszukać się tu głębszych, odkrywczych myśli. Autor serwuje nam kolejny thriller z udziałem Myrona Bolitara i spółki. Z początku relacjonuje życie prywatne czołowych postaci. Choć trudno mi w to uwierzyć ale udało mu się mnie nudzić, pomimo użycia zdawkowego, lakonicznego języka. Powieści brak klimatu, wprawdzie wciąga, ale nie pochłania, elektryzuje ale nie wstrząsa. Sam nie wiem czy autor próbuje napisać coś mądrego, ale zawsze gdy zastanawia się nad naturą świata mam wrażenie jakbym słuchał spikerów z RMF-u. Dialogi jak zwykle pełne humoru, można rzec rozrywkowe. Da się w nich wyczuć amerykański styl a nawet mentalność, w której powierzchowność odgrywa ważniejszą rolę niż głębia. Postacie sprawnie skonstruowane, ale jednowymiarowe, negatywne lub pozytywne, tak naprawdę poza Myronem to niewiele o nich wiemy. Nie do końca się z nimi utożsamiamy. Kolejny mankament to naiwne myślenie protagonisty i wynikający z niego ciąg pochopnych i dziwnych decyzji. Tempo akcji z początku słabe z czasem rozkręca się, jednak mam wrażenie że to już nie ten stary dobry Coben co przed laty. Tym razem pisarz postanowił zmienić nieco konstrukcję książki. Źli policjanci podejrzewają Bolitara o zrobienie krzywdy nastolatce Aimee Biel. A wszystko przez obietnicę o którą ją poprosił. Gdyby tylko wiedział że w jej wyniku życie zamieni mu się w piekło, nigdy by tego nie robił. Raczej nie polecam tej ponad czterystustronicowej powieści. Stawiam 6/10.