Nie mów nikomu

"Lepiej kochać, a potem płakać. Następna bzdura. Wierzcie mi, wcale nie lepiej. Nie pokazujcie mi raju, żeby potem go spalić." Ponownie Harlan Coben i jego chyba najbardziej popularna książka o której słyszałam juz od dawna za sprawa ekranizacji ktorej na szczęście nie mialam okazji widzieć. Nie trudno sie domyślić, że autor ponownie nie zawiódł, że dostarczył wrażeń jakich nigdy za wiele, że na sam koniec sprezentował "strzał z otwartej prosto w twarz", który przyjęłam z uśmiechem na ustach... Co jednak łatwo dostrzec to progres jaki poczynił autor na przestrzeni lat. "Na goracym uczynku" wydana w 2010 roku i "Nie mow nikomu" z 2001 wyraźnie to pokazuje i już zacieram rece na kolejne jego powieści, bo wiem że Coben nigdy mnie nie zawiedzie. Akcja jest dynamiczna od samego poczatku a ilość niewiadomych wprowadza w stan goraczkowego czytania rozdziału za rozdziałem by choć trochę pozwolić odpocząć mózgowi i częściowo rozwiązać zagadkę którą Harlan zrzuca nam na głowę. Troszeczkę rozczarowała mnie kreacja bohaterów która wydała mi się dość "płaska", bo lubię kiedy potrafię nawiązać więź z bohaterami choćby w minimalnym stopniu, jednak pogoń za rozwiązaniem zagadki wystarczająco odciągnąl mnie od negatywnych uczuć a to też świadczy o umiejętnościach autora. "Nie mów nikomu" - obowiązkowy "must read" każdego fana kryminałów.