O czytaniu i pisaniu. Wybór eseistyki

Recenzję z tego skromnego – w porównaniu do obszernej całości – wyboru eseistyki Llosy warto zacząć od jej tematyki. Tak tytuł, jak i przedmowa Tomasza Pindela, redaktora i tłumacza, sugerują jasno, że dotyczyć ma ona literatury – i to literatury w kontekście najbardziej podstawowym, literatury jako pisanie oraz czytanie. Czy tak jest w istocie? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Książka zawsze stanowi dla peruwiańskiego noblisty punkt wyjścia, pewien fundament refleksji, lecz nie zawsze wynika to ze świadomego wyboru; wydaje się, że intelekt i wrażliwość Llosy naturalnie ciążą ku pisarstwu i czytelnictwu, czemu nie można się dziwić, bo przecież literatura stanowi podstawowy budulec jego świata, ale tutaj traktuje je raczej jako narzędzia obróbki, a nie sam materiał (choć i tu zdarzają się odstępstwa).