Nusia i baranie łby

Totalne bzdury. W dodatku niewychowawcze. Nusia ucieka rodzicom, bawi się bez dozoru nad wodą, wreszcie sama przeprawia się na wyspę. Teraz o bzdurach. Owce, które jedzą używane plastry, uczą się pływać, zakopują się w piasku po czubek owczego nosa, inne głupotki i mówią dziwnym owczym językiem. Mimo mojej sympatii do Nusi z poprzednich tomów, dałabym książce pałę, ale nasza trzylatka przy lekturze „Nusi i baranich łbów" zaśmiewa się w głos, chce te bzdurki czytać na okrągło i podkreśla, że nie wolno uciekać jak Nusia. Nie pozostaje mi więc nic innego jak przyznać 6 punktów - książka dobra i jeden dodatkowy punkt za wyrabianie w dziecku poczucia humoru. I jeszcze jeden za powiedzonka, które na stałe weszły do domowego słownika (salim halim znaczy: chcę jeść). Wyszło 8? Rewelacjna? Trochę na wyrost, ale niech tak będzie.