Nowe wiersze sławnych poetów

No przykro mi. W zasadzie tym jednym zdaniem mogłabym zakończyć tę recenzję, ale jako iż jestem czytaczem poezji wyborowym, pozwolę sobie rozwinąć, żeby moje bolączki i żale przekazać jak należy. Otóż ta poezja jest słaba, być może nie ze względu na to, że Grzegorz Uzdański pisać nie umie, bo umie jak diabli, ale na to, że style poetów, które sobie obrał są nie dość, że średnie, to jeszcze różne. Mickiewicza się czyta tak, jak się smaruje ciepły chleb masłem, ale to dlatego, że się wie, że to Mickiewicz, wie się, o czym pisał, nawet czasem można się wzruszyć, zanurzyć w świecie jego wyobraźni i talentu, ale kiedy czytamy wiersz stylizowany na Mickiewicza (bardzo udanie, jak wszystkie zresztą, muszę przyznać) opisujący to, co dzieje się teraz, to dysonans poznawczy jest za duży, żeby to się mogło podobać. Bo Mickiewicz jest dla nas dobry teraz, dlatego, że był wtedy, inaczej to się nie ma prawa udać. Zwyczajnie było mi nieraz nudno, na całe szczęście sobie to Szymborską i Bukowskim nagrodziłam, za te wiersze autor dostaje ode mnie oklaski na stojąco, a za Buka to nawet na klęcząco, if you know what I mean.* *Ojej, czy ja to napisałam na głos? Te wszystkie o facebooku, tinderze i instagramie są nawet fajne, ale już ten o klocuchu z lekka żenujący. Poeta wspaniale potrafi oddać styl innych, myślę, że te umiejętności są fenomenalne i zasługują na rozgłos, ale szkopuł w tym, że tego mi się dobrze nie czytało i co ja mam na to poradzić. Wierszy jest tutaj sporo, ale tych naprawdę dobrych zaledwie garstka: Szymborskiej (Status, Rekin polarny),Tuwima (Newsfeed, Newsfeed 2),Bukowskiego (wszystkie),Świrszczyńskiej (Instagram),Różewicza (wszystkie),Kobayashiego/Basho (wszystkie),Szekspira (Lekcja zdalna - genialny),Lechonia (Mickiewicz na egzaminie gimnazjalnym),Białoszewskiego (Livestream),Bursy (Coaching),Staffa (Skrzynka na o2.pl),O'Hary (Koniec roku, rano),Plath (Telewizor),Mickiewicza (Dzień kobiet - ale tylko ten, pozostałe są słabe),Gluck (Nobel),Krasickiego (Ojciec i syn - wybitnie się to poecie udało, oj doskonale),Konopnickiej (Ławka),Kawafis (Wieczór),Słonimskiego (Wyrok na kobiety),Osieckiej (Wolne niedziele),"Tinder" w wykonaniu Krasickiego i Staszczyka (tak, tak, Muńka) też boskie, oba, wszystkie lub większość tych o Panu Cogito. Mam wrażenie, że poetki zostały tutaj obdarte ze swojego romantyzmu i utaplano im duszę w błocie, ale miał być pastisz, to jest. Podobają mi się naturalnie najbardziej wiersze stylizowane na tych poetów, których najbardziej lubię, to jest Szymborską, Różewicza, Bukowskiego, Bursę. Poeta manifestuje nam swoje poglądy, mam nadzieję, przede wszystkim wspiera LGBT, gardzi ciemnotą umysłową, a do tego daje nam na tacy niezły spis nazwisk, z czyją poezją warto się zapoznać. Nie podobała mi się końcówka, gdzie są fragmenty prozy, ani kilka wersji tego samego wiersza, za to bardzo podobają mi się roasty, to chyba najmocniejszy fragment książki. Uznałam, że książkę mogę zaliczyć do wyzwania lipcowego, bo to "szkolni poeci" w wydaniu wakacyjnym. Wyzwanie czytelnicze LC lipiec 2021: Przeczytam książkę z wakacyjnym motywem (3).