Nikt

Początek był wyjątkowo trudny i niezbyt zachęcający do dalszego czytania, ale jakoś przebrnęłam i potem było już znacznie lepiej. Oczywiście nadal zdarzały się ciężkie momenty, zwłaszcza nie mogę wybaczyć autorce śmierci Okruszka, którego bardzo lubiłam. Za to w tej części polubiłam Nexa, a także Ukrytego. Podoba mi się pomysł ze zmiennokształtnością tego ostatniego, uważam jednak, że mógłby mieć mniejszą liczbę tych wcieleń (np. mężczyzna, kobieta i dziecko),po co ten nadmiar? Zakończenie jak dla mnie idealne, nie pozostawia wiele do życzenia, za to robi apetyt na następny tom.