Minas Warsaw

No i dlaczego ja tak ostatnio mam, że czego bym nie czytała, główne postacie nie trafiają w mój gust, jedynie te drugoplanowe? To się już robi uciążliwe. A tak czekałam na tę książkę, myślałam, że to będzie prawdziwa rewelacja na co najmniej osiem gwiazdek, a tymczasem nie mogę dać więcej niż sześć. Zarówno Maciek jak i Wędrowiec ustawicznie mnie wkurzali ciągłym użalaniem się nad sobą. Główny "zły", czyli mag okupujący Pałac Kultury, był z kolei nadętym, antypatycznym dupkiem, a ja się spodziewałam w jego osobie kogoś pokroju Wolanda z "Mistrza i Małgorzaty". Nie mogła go pani Kozak obdarzyć choćby odrobiną poczucia humoru? Przecież to jej specjalność. Sytuację dzielnie ratowali Borosar i Morah. Takie parki uwielbiam! Jak dla mnie autorka mogłaby napisać o nich osobną powieść. Fabuła też mnie nie powaliła na kolana, chwilami porządnie się nudziłam, a jeszcze na koniec nożem w serce dostałam. Podsumowując, książkę da się przeczytać, ale pani Kozak naprawdę potrafi lepiej (vide "Łzy diabła").