Niewinne ofiary

Ostatnio dużo powieści, które czytam trafiają w mój czytelniczy gust. Zaczęłam bardziej polegać na opiniach znajomych, niż pochlebnych recenzentów, którzy zachwycają się gniotami. Do książki Katarzyny Wolwowicz również zostałam skuszona pozytywnymi recenzjami znajomych. Jak wskazuje na to tytuł, okładka i opis wydawniczy, książka dotyczy śledztwa w sprawie zamordowanych dzieci, tematu, którego unikam. Jeśli już decyduję się na sięgnięcie po taką powieść, to przyznaję, nie podchodzę do niej z pozytywnym nastawieniem... Nie podchodzę nawet z czystą, czy otwartą głową. Jestem sceptycznie nastawiona i książka na wstępie traci u mnie kilka punktów. Choć zbrodnia dotyczyła tematu, którego staram się unikać, to w tej powieści nie była zbyt eksponowana. Brutalnych informacji i opisów było tylko tyle, ile musiało być, były skondensowane. Dodatkowo lekkie pióro autorki pomagało przebrnąć przez trudniejsze wydarzenia. Śledztwo w sprawie morderstw dziewczynek prowadzi jeleniogórska komisarz Olga Balicka. Przybyły z Warszawy Kornel Murecki zostaje przydzielony na partnera policjantki. Ich relacje sprzed lat zaczynają się odradzać. Moja sympatia do bohaterów zmieniała się kilkakrotnie. Nie wiadomo było, kto jest kim i po której stoi stronie. Również postaci nie mogły być pewne komu ufać, a kto manipulował dowodami. Wątki były mylone, ślady niejednoznaczne, a rozwiązanie zaskakujące.