Niewidzialny strażnik

Zapowiadał się kolejny przeciętny kryminał, seryjne morderstwa, nieuchwytny zabójca i młoda pani detektyw próbująca odnaleźć się w "męskim" świecie kryminalnej policji... A wyszła z tego niezwykła, wielowątkowa historia z życia inspektor Amaii Salazar, na zewnątrz kompetentnej i zorganizowanej, a w środku pławiącej się w sosie własnych koszmarów. Dolores Redondo w swej powieści czaruje czytelników, czaruje oryginalną mitologią baskijską, tajemniczą grą świateł i cieni w smaganej deszczami Dolinie Baztán. Cała ta książka jest niczym podróż, a właściwie niczym pakiet niezwykłych podróży, do miejsc, do czasów, do wewnątrz, wgłąb, gdzieś w krainę dziecięcych lęków. Amaia w trakcie prowadzonego śledztwa wraca do Baztán, miejsca w którym spędziła swe dzieciństwo, miejsca w którym... ech! Wychowana w środowisku zdominowanym przez kobiety, w swym policyjnym życiu bezustannie mierzy się z patriarchalnymi zależnościami, każdego dnia musi być dwa, trzy razy lepsza od kolegów, by udowodnić że w ogóle się nadaje. Do napięcia i stresu dołączają rozbudzone demony przeszłości, z trudem wypracowany racjonalizm Amaii, z wolna rozpada się w zderzeniu z mistycznymi wierzeniami baskijskich przodków... A do tego jeszcze, wszystko to pływa w zupie trudnych relacji rodzinnych a zamknięta wiejska społeczność, wcale nie ułatwia jej śledztwa... Psychologia, mitologia, religia, mistycyzm, socjologia, antropologia, kryminologia, odcięcie, zagubienie, alienacja, niewidzialny strażnik, miłość, strach, martwa nastolatka... i więcej ich jeszcze, a i oczywiście ciasteczka, a jakże!... autorka przez całe lata prowadziła przecież restaurację ;) Bardzo tego wiele, a wszystko to sprawia iż książka ta wciąga niczym czarna dziura :) Serdecznie polecam!