Niewidzialna dziewczyna

Powieść obyczajowa, dramat psychologiczno – społeczny. Autorka podejmuje się trudnego tematu , dotyczącego niektórych nastolatków i ich ciężkiego zmagania się z życiem w patologicznych rodzinach, a przy tym zbyt szybkiego dorastania . Wprowadza oczywiście postacie fikcyjne. Główną bohaterką jest Ofelia , którą przeorało już tak bardzo młode trzynastoletnie życie. Nastolatki często nie widzą rozwiązania swojego problemu, cierpią w samotności. A jedynym ich sprzymierzeńcem jest dziennik prowadzony w zeszycie, inaczej zwał pamiętnik. Ofelia wybiera jedną z dróg postępowania, która wydaje jej się najbardziej odpowiednia. By nie stać się przedmiotem kpin w szkole, nie zbierać ,,kopniaków od życia’’ od dorosłych, zasklepia się za niewidzialną ścianą i tam próbuje się schować. Staje się szarym żuczkiem , wtedy jest niezauważalna i życie może toczyć się dalej obok niej i bez niej. Tylko niestety ona cierpi i jest tu obecna. W domu alkohol i przemoc. Gdzie można się schować? Druga postać czyli Aneta Kępa, kobieta po pięćdziesiątce ma taki sam stopień ważności jak nastolatka Ofelia z syndromem niewidzialności. To książka o samotności, poszukiwaniu miłości, walka o marzenia do spełnienia czy też nie? Wyobcowanie, bariera obojętności, rozchwianie emocjonalne, brak opieki i bezpieczeństwa, wykluczenie społeczne, trudna sytuacja życiowa, wyizolowanie od świata, szukanie własnego miejsca na ziemi. W powieści spotkamy też inne postacie jak Martę znaną z poprzedniej powieści autorki ,, Obca kobieta’’, czy Karola , adwokata , byłego partnera Anety. Bardzo ciekawa, refleksyjna powieść, bolesna, daje okazje do przemyśleń, chwyta za serce i mocno nim tarmosi aż obudzisz się z własnego ja i dostrzeżesz innych potrzebujących we własnym życiu. Polecam!