Niebo to miejsce na ziemi

Córka komisarza rośnie jak na drożdżach pod opieką obojga kochających się rodziców. Sielanka. W pracy gorzej, bo Erik pracuje nad sprawą dotyczącą dzieci. Traktuje ją bardzo osobiście. Przecież sam jest ojcem. Równolegle poszukuje się złoczyńcy, który napada na mężczyzn. Idą święta i wszyscy mają nadzieję na szybkie zamknięcie obu śledztw. Nic z tego. Ginie kolejny chłopiec i wszyscy szukają dziecka i porywacza. Święta schodzą na drugi plan. Śledztwa postępują i policja zaczyna łączyć obie sprawy. Ojcostwo trochę otumaniło śledczego w Winterze. To skutek posiadania potomstwa. 😁 Autor spokojnie prowadzi narrację książki. Rzetelnie przedstawia życie dużego, szwedzkiego miasta. Jego bohaterowie często omawiają bolączki społeczne i dzielą się swoimi poglądami na politykę emigracyjną państwa. „Niebo” to spokojny mix kryminału i książki obyczajowej. Polecam niekoniecznie w kolejności. Dodatkowym magnesikiem są ciekawostki świąteczne Szwedów. Otóż na świątecznym stole (Boże Narodzenie) nie może zabraknąć rolady z boczku, galarety z cielęciny, pieczonej szynki, czerwonej kapusty i dawki filmów z Kaczorem Donaldem. Kontrolerów biletów w Goeteborgu zwą Bandą Tensona od kurtek które noszą i takie tam smaczki. A typową, szwedzką potrawą jest pokusa Janssona. To nawet ugotować można bo przepis jest w sieci. Smacznego!