Niebo dla akrobaty

Jeszcze jedne tom na poziomie „Nieba dla akrobaty” Jana Grzegorczyka i moim ulubionym gatunkiem literackim będzie opowiadanie. Zbiorek jest rewelacyjny zarówno pod względem formy jak i treści. Język opowiadań prosty, tym samym na czoło wysuwa się treść, ważna, na czasie i zmuszająca do przemyśleń. Poruszane są tu rzeczy ważne, czasem najważniejsze. I co mi się przede wszystkim nasuwa bezpośrednio po lekturze „Nieba…” to, że właśnie tak powinno się pisać o człowieku i Bogu. Książka więcej niż bardzo dobra, czytało mi się z przyjemnością, czasem ze łzą w oku. I jeszcze jeden plus tomiku- opowiadania są tak ustawione, że w zasadzie tworzą całość, jeśli nie pod względem kolejności wydarzeń to w przekazywaniu głównych myśli.