Trufle. Nowe Przypadki Księdza Grosera

Dalszy ciąg znakomitej opowieści o losach księdza Wacława, czyli opowieść o powolnym upadku Kościoła, co jest zaledwie papierkiem lakmusowym procesów upadku cywilizacji chrześcijańskiej, a głębiej rzecz ujmując - upadku kultury. W jej miejsce wsącza się relatywistyczna aksjologia, którą stręczy marksistowski neoliberalizm. Pisarz znakomicie potrafi opisać rzeczywistość, naprawdę znakomicie, tylko czy interpretuje ją w całej głębokości problemu? A może wcale jej nie interpretuje? To nie komunizm bolszewicki zaorał polskie państwo i naszą kulturę, zrobił to neoliberalizm marksistowski przychodzący z przeciwnej strony świata wraz z kultem pieniądza i brakiem skrupułów. Państwo teoretyczne pełne jest bezradnych policjantów, bezkarnych przestępców w garniturach, polityków wyciągających łapy po swoje działki, byłych ubeków z hakami na wszystkich, łącznie z biskupami, pełne jest ludzi o dobrym, gorącym sercu rozpaczliwie walących głowami o ściany. W państwie prawdziwym alkoholik zdolny do pobicia żony tak, żeby wylądowała w szpitalu powinien wylądować w więzieniu, od bram którego raz na zawsze wyrzucono klucz, a gdyby to pobicie skończyło się śmiercią, powinien spłonąć na krzesełku podłączonym do pobliskiej elektrowni. W państwie prawdziwym gnidy udające dziennikarzy powinny tracić prawo do wykonywania zawodu, a ich tytuły powinny bankrutować. Państwo prawdziwe powinno chronić najsłabszych a prześwietlać silnych. Czy kiedykolwiek się tego doczekamy? Ja raczej nie, a czy młodsi - to zależy bardzo, bardzo od nich samych.