Nie proszę o miłość

Kilkanaście dni temu trzymałam w ręku książkę Danusi "Na wysokim niebie", która skradła moje serce. Koleżanka od razu pożyczyła mi kolejną jej powieść, "Nie proszę o miłość". Historia jest dobra, jednak już nie rozrywa mojego serca emocjonalnie. Dwie kobiety, które szukają samych siebie w życiu, a tak naprawdę szczęście i ukojenie duszy,przyniosłaby im prawdziwa miłość. Niewiele mają ze sobą wspólnego, ponieważ Hania i Ewa pochodzą z dwóch różnych światów. Hania jest zagubioną dziewczyną, która swoje emocje rozładowuje uprawiając sport,a Ewa, wielce spełniona w warszawskim klimacie, musi odreagować na licznych imprezach, randkach, kończąc w łózku z nieznajomym. Pytanie tylko, czy tak ma być przez cały czas? Ile jeszcze życie je doświadczy, ile ich spotka zawodów a ile uniesień. Różne charaktery a jedna samotność i ciągła tęsknota za miłością. Książkę czyta się szybko. Bardzo nie podobała mi się ilośc wulgaryzmów użyta w tej książce, stąd też taka lekka niechęć. Jednak coś w tej historii jest, co ciekawi i chętnie poczekam na dalszą część.