Nie mówiąc nikomu

Moje drugie spotkanie z książką Danuty Awolusi. Tym razem jest to historia małżeństwa Laury i Maksa. On prowadzi dobrze prosperującą firmę, natomiast ona zajmuje się domem i dwójką bliźniaków. Z pozoru małżeństwo wygląda na doskonałe, bo niby mają wszystko pieniądze, dom i zdrowe dzieci, jest jednak jedno ale. Gdy na rodzinę spogląda się głębiej widać rysy w ich związku. Maks robi wszystko by podporządkować sobie Laurę w pełni. Mają pieniądze jednak mąż wydziela jej każdą złotówkę. Gdy idzie na imprezę z koleżankami dostaje tak zwane kieszonkowe. Jest rozliczana ze swego czasu nie tylko przez męża lecz również przez dzieci. Jeżeli chce coś sobie kupić musi prosić męża o pieniądze. Nic więc dziwnego, że Laura ma dość i w tajemnicy przed mężem pisze książki. Jej druga książka ma być oparta na faktach i przedstawić losy kobiety, która przez wszystkich nazywana jest Uką. Ta znajomość odmieni życie obu kobiet. Co jednak się stanie, gdy mąż odkryje czym zajmuje się żona w wolnym czasie? Książkę czytało się dobrze bo historia nie jest tuzinkowa. Okazuje się, że małżeństwo, które z zewnątrz jest idealne wewnątrz się rozkłada. Jest w tym dużo winy Maksa, który skrywa przed żoną tajemnicę i boi się, że ujrzy ona światło dzienne. Dlatego też, nie traktuje żony jak partnerki tylko bardziej jak gosposię i zasłonę dymną przed otoczeniem. W takim układzie ich małżeństwo nie ma szansy na przetrwanie. Poruszyła mnie historia Uki. Jest ona dość zaskakująca, ale daje wiele do myślenia. Nigdy nie należy oceniać ludzi po pozorach, gdyż nie wiemy co kryje się w ich duszy. Przyznaję, że w pewnym momencie pod koniec opowieści wydawało mi się, że trochę akcja zatrzymała się w miejscu. Mimo to książkę polecam, bo naprawdę warto zapoznać się z tą pozycją.