(Nie) pożądane

Dziennikarkę radiową Helenę, każdego dnia dręczy ten sam koszmar, który dopada ją zaraz po otworzeniu oczu. Zalewa ją niepokój a wraz z nim napływają szalejące lęki, które momentalnie rozprzestrzeniają się po całym ciele. Bezradna i wyczerpana marzy o chwili wytchnienia, walcząc z chaosem i niechęcią do życia. Utwierdza się w przekonaniu, że nikt i nic nie jest jej w stanie pomóc. Czuje, że z każdą minutą oddala się od niej szansa na jakikolwiek przełom w walce o chwilę wytchnienia. Chce uwolnić się od czegoś tak olbrzymiego, tak silnego i tak bardzo nie do pokonania. Wpada w otchłań ciemności zjeżdżając do niej jak po równi pochyłej. Mająca prawie pięćdziesiąt lat Jasmina jest pewną siebie i swoich wdzięków kobietą. Czuje się piękna i emanuje tym w naturalny sposób. Lubi się podobać. Ma w sobie to coś, pewną wyjątkowość, która przyciąga jak magnes, intryguje i nie daje przejść obok siebie obojętnie. Lubi czerpać z życia garściami, bawiąc się przy tym jak najlepiej. Pragnie doświadczać miłości, bliskości, czułości a jednocześnie poszukuje nowych doznań i wrażeń. Helena i Jasmina są połączone ze sobą na dobre i na złe, nierozerwalnie. Tak jak wszystko je łączy, tak też wszystko je dzieli. Są zupełnie inne. Kto kogo krzywdzi i kto komu przeszkadza w codziennym życiu? Jaka tajemnica wiąże się z obiema kobietami i czy wyjdzie ona na jaw? Czy uda się przerwać ten zaklęty krąg? Muszę przyznać, że nie tego się spodziewałam i wciąż nie mogę się pozbierać po przeczytaniu tej książki. (Nie) Pożądane to fenomenalna książka. Wchodzimy wprost do głowy, myśli i umysłu naszych bohaterek, zupełnie nie będąc w stanie przewidzieć z czym będziemy mieć do czynienia. Ludzki umysł jest bardzo zawiłą i skomplikowaną machiną co jedynie podkreśla i udowadnia ta książka. W książce znajdują się fragmenty bardzo smutne, przy których przyznaję, że łzy nabiegły mi do oczu, są fragmenty wywołujące mały dreszczyk strachu, ale nie brak i zabawnych historii. Krótko mówiąc książka mnie zauroczyła, bardzo lekko mi się ją czytało i naprawdę ciężko było mi się od niej oderwać. Rewelacyjna i wybitna, z każdą kolejną stroną przekonywałam się, że to jedna z tych książek, które zapamięta się na bardzo długo i stanowią wyjątkową lekturę, wciągając czytelnika w życie bohaterów książki. Książka nie tylko z ciekawą fabułą, ale również z drugim dnem, pokazując że każdego może spotkać coś, czego w życiu byśmy się nie spodziewali, a coś co zmieni nas i nasze nastawienie. W tej książce łączą się dwa światy i stają się wspólną przestrzenią. Historia jest spójna, a każda z postaci wnosi do niej swoją opowieść. Bardzo zaciekawiła mnie przedstawiona historia, a sposób w jaki została napisana spowodował, że nie mogłam oderwać się od książki. Kolejny raz utwierdzam się w przekonaniu, że nie ocenia się książki po okładce. Autorom należą się wielkie brawa za napisanie tak niezwykłej powieści.