Beksiński. Dzień po dniu kończącego się życia

Książka,, Beksiński. Dzień po dniu kończącego się życia'' jest napisana w formie dziennika, a obszernym słowem wstępnym opatrzył książkę wieloletni przyjaciel artysty, Wiesław Banach. O Beksińskich czytałam min książki Wiesława Weissa ,, Tomek Beksiński. Portret prawdziwy '' i Magdaleny Grzebałkowskiej ,, Beksińscy'' .Portret podwójny '', mimo tego wciąż czuję niedosyt. Pewnie dlatego, że ta rodzina nie była tuzinkowa, ojciec uznany malarz, syn popularny radiowiec i ciepła, skromna mama, pani Zosia. Nie wiem, czy określenie, że fascynuje mnie ta rodzina będzie na miejscu , biorąc pod uwagę jej tragiczne losy. Dziennik Beksińskiego jest bardzo interesującą książką, ponieważ to bezpośrednia narracja autora, spoglądamy na rzeczywistość Beksińskiego jego oczami. Beksiński zapisywał bardzo różne rzeczy, od prozaicznych informacji o pogodzie, po te istotne zawodowe i bardzo prywatne. Z poprzednich książek , o których wspomniałam dowiadujemy się więcej na temat Tomka i Zosi. Dziennik Beksińskiego bardziej skupiony jest na jego sprawach zawodowych, ale nie tylko. Notatki zaczynają się w 1993 roku, a kończą 21.02. 2005 roku, czyli w dniu jego tragicznej śmierci. Zdzisław Beksiński planował w tym dniu dokończyć jeden z obrazów, a za kilka godzin już nie żył....