Nauczanie kaznodziejskie w Polsce późnego średniowiecza. Sermones dominicales et festivales z tzw. kolekcji Piotra z Miłosławia

"W badaniach nad polskim średniowieczem zwłaszcza wczesnym skromna podstawa źródłowa decyduje często o znaczących i dotkliwych ograniczeniach heurystycznej obserwacji. Jednak dla końca wieków średnich sytuacja jest już dużo lepsza. Dobrym przykładem jest kaznodziejstwo, gdyż zasób źródeł zwłaszcza tych z XV stulecia zwykle raczej przytłacza swymi rozmiarami, niż wprowadza w stan zakłopotania z powodu niedostatku. Liczba dostępnych tekstów kaznodziejskich, do dziś zresztą nieoszacowana, budzi szacunek dla rozwoju kultury piśmienniczej w kraju młodszego chrześcijaństwa, ale też od wielu lat skutecznie odstrasza badaczy. Skromny stan rodzimych badań jest tego dobitnym odzwierciedleniem. " (ze wstępu)