"W „na koniec idą” udaje się Topolskiemu równocześnie napisać o świętym ciele i o chlebie, o służbie i prekaryzacji, delikatnie wymawiać kruchość i nienawistnie cedzić słowa. We wspomnianym już szkicu o głodzie posłużyłem się cytatem z tekstu Łukasza Musiała i Arkadiusza Żychlińskiego, który dotyczył twórczości Roberta Walsera. Jako że debiutancki tomik Topolskiego lokuję w pobliżu takich kontekstów, wykorzystam go raz jeszcze: „Napełniając żołądek jedzeniem, a świat przedstawiony słowami, łudzimy się, że odsuwamy od siebie Brak. Jednakże ten cały czas napiera, podczas gdy my, pęczniejąc, zmierzamy w istocie ku nieistnieniu” („Tygodnik Powszechny” 2011, nr 17)." (Jakub Skurtys, ArtPapier, 1 września 17 (329) / 2017)
Klimat książki
głęboka, egzystencjalna poezja dotykająca tematów kruchości życia, głodu i nieuchronności nieistnienia.
W skrócie
- Skłania do myślenia
- Silne emocje
- wolne tempo
Tropy
- egzystencjalny niepokój
- metafizyka codzienności
Trudne tematy: śmierć, głód
Szczegóły
- Rok wydania
- 2017
- Liczba stron
- 28 str.
- Wydawnictwo
- Dom Literatury w Łodzi
- Język
- polski
- Format
- papier
- Cykl
- Biblioteka ARTERII
- Gatunek
- poezja
- ISBN
- 9788362733590
Inne książki autora
(14)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „na koniec idą" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.