Bookfolio

na koniec idą

Maciej Topolski

poezja

"W „na koniec idą” udaje się Topolskiemu równocześnie napisać o świętym ciele i o chlebie, o służbie i prekaryzacji, delikatnie wymawiać kruchość i nienawistnie cedzić słowa. We wspomnianym już szkicu o głodzie posłużyłem się cytatem z tekstu Łukasza Musiała i Arkadiusza Żychlińskiego, który dotyczył twórczości Roberta Walsera. Jako że debiutancki tomik Topolskiego lokuję w pobliżu takich kontekstów, wykorzystam go raz jeszcze: „Napełniając żołądek jedzeniem, a świat przedstawiony słowami, łudzimy się, że odsuwamy od siebie Brak. Jednakże ten cały czas napiera, podczas gdy my, pęczniejąc, zmierzamy w istocie ku nieistnieniu” („Tygodnik Powszechny” 2011, nr 17)." (Jakub Skurtys, ArtPapier, 1 września 17 (329) / 2017)

Klimat książki

głęboka, egzystencjalna poezja dotykająca tematów kruchości życia, głodu i nieuchronności nieistnienia.

W skrócie

  • Skłania do myślenia
  • Silne emocje
  • wolne tempo

Tropy

  • egzystencjalny niepokój
  • metafizyka codzienności

Trudne tematy: śmierć, głód

Szczegóły

Rok wydania
2017
Liczba stron
28 str.
Wydawnictwo
Dom Literatury w Łodzi
Język
polski
Format
papier
Cykl
Biblioteka ARTERII
Gatunek
poezja
ISBN
9788362733590

Opinie czytelników

Oceń tę książkę

0/10

Kiedy przeczytana?

2026-11-19

Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.

Bezpłatne konto Bookfolio

Dodaj „na koniec idą" do swojej półki

Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.

Trzy półki czytelnicze

Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.

Oceny i recenzje

Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.

Statystyki i wyzwania

Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.

Rekomendacje i grafiki

Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.