My, naród

Książka totalnie zdezaktualizowana. Zdawało mi się, że autor będzie pisał o jakichś ponadczasowych cechach narodowych, co ważniejszych wydarzeniach z historii najnowszej naszego kraju. Tym czasem autor tapla się problemikach i aferkach z końca minionej dekady. Dzięki temu przynajmniej uświadomiłem sobie jak dzisiejsze afery, wydarzenia i kryzysy będą śmiesznie małe i nieistotne za zaledwie kilka lat. Wartości jakim hołduje Tomasz Lis są bliskie także mi, jednak już sposób w jaki je wygłasza jest dla mnie nieco irytujący. Mentorski styl, arogancka postawa, może niejednego odstręczyć. W książce są wygłaszane – w dobrej wieże – truizmy, ale w taki sposób, jakby autor przestawiał prawdę objawioną. Generalnie pomysł dziennikarza był bardzo dobry, aby w naszej malkontenckiej rzeczywistości zaszczepić nieco optymizmu i pewności siebie w iście amerykańskim wydaniu. Z pewnością potrzebujemy w naszej publicystyczne książek stymulujących w naszym narodzie to co najlepsze. Ps. Jednak zawsze będę pamiętał cyniczną postawę Tomasza Lisa, którą zaprezentował na jakimś tam spotkaniu ze studentami na którym stwierdził, że „ jest na tyle mądry, aby w telewizji pracować, ale nie na tyle głupi, aby ją oglądać”. Czy jeśli zatem jako autor w tak efektowny sposób rozprawia się z naszymi narodowymi ułomnościami, to nie jest czasem tak, że: „przygadywał kocioł garnkowi”?