Mury Hebronu

Sam autor po latach nisko ocenia swój debiut. Ma takie prawo:z upływem czasu rodzi się dystans do swoich wczesnych dzieł. Ja jednak książkę tę cenię za żywy i wymowny realizm w ukazaniu więziennego życia. Co prawda, jak mówił Ionesco, literatura musi być od życia po stokroć straszniejsza by życiu dorównać, są w nim jednak sfery tak ciemne, że mroczniej się nie da.I nie trzeba. Zdaję sobie sprawę, że w tym zbiorze opowiadań autor dokonał osobliwej kondensacji "ciekawych" wątków z rzeczywistości za kratami, że odpowiednio je przefiltrował i nasycił odpowiednimi barwami. Ale to przecież prawo każdego pisarza. Bo tak rodzą się znakomite książki.