Moja Europa. Dwa eseje o Europie zwanej Środkową

Świetne teksty! Pełne nostalgii i melancholii, ale raczej pozbawione biadolenia nad losem regionu gdzieś między Niemcami a Rosją. Andruchowycz oczarowywuje przez pięknie opisane losy własnej rodziny, rzucanej przez historyczną nawałnicę od Ukrainy po Austrię (i z powrotem). W jego gawędzie prawie każdy „Mitteleuropäer“ powinien znaleźć coś, co będzie mu znane. Stasiuk natomiast „miota” się po regionie trochę bez prawdziwego celu, ale za to z dużym wyczuciem specyficznych cech, jakie definiują nasze „małe ojczyzny”. Facet nie lubi równin i wielkich metropolii, czym zyskuje u mnie od razu duże plusy. Obydwaj panowie mają do zaoferowania całkiem sporo ciekawych przemyśleń. Zwłaszcza dla tych czytelników, którzy chcą sobie „poukładać w głowie” własne światowanie w pewnym małym zakątku tego globu, który zwykło się zwać Europą Środkową.