Między światłem a cieniem

Która produkcja wyreżyserowana przez Jana Holoubka jest waszą ulubioną? „Rojst”, „25 lat niewinności”, „Doppelgänger”, „Wielka woda”, a może „Heweliusz”? Potraficie się zdecydować? Ja mam problem. Szukam w głowie zdań, które dobrze wyjaśnią moją myśl, o tym jak przeczytałam tę rozmowę na raz i jasne, że mniej niż 250 stron i sporo zdjęć mi to ułatwiło, ale z drugiej strony przynajmniej u mnie tak jest, że nie każdą krótką książkę mi się szybko czyta, a przede wszystkim nie z taką fascynacją, że przerwa na zrobienie sobie herbaty wydaje się za długa. 😂 Oglądając wcześniej wywiady z Janem Holoubkiem przy okazji jego filmowych i serialowych premier czułam bijącą od niego skromność i pokorę, ale przede wszystkim ogromną pasję i chęć do podnoszenia poprzeczki. A najbardziej doceniałam za podkreślanie sprawczości całego zespołu. Spisana rozmowa z Cezarym Łazarewiczem jest dokładnie taka sama. Oczywiście dzięki przestrzeni jaką nadaje książka panowie mogą się na spokojnie cofnąć do początków drogi reżyserskiej, a raczej operatorskiej, bo takie studia oraz sporą część kariery zawodowej ma na koncie Jan Holoubek. Nie mogło również zabraknąć opowieści z dzieciństwa, które od początku kręciło się właśnie w tej filmowej sferze za sprawą rodziców, którzy byli bardzo znanymi aktorami. Rodzice przed kamerą, a syna od zawsze fascynował świat za nią. Nie możliwość grania, a wymyślenie co grać i pokazać. Pouczająca jest w tej historii droga zawodowa Jana Holoubka, która chociaż przychylna i w jakimś stopniu sprecyzowana to jednak pełna wątlipwości. Przez długi czas stabilna, ale z poczuciem braku. Nawet nie zdajecie sobie sprawy od jakiego czasu był gotowy wstępny scenariusz, który potem stał się „Rojstem”. Nie wiem też czy pamiętacie, że trafił na platformę, która dość szybko skończyła działalność w Polsce na rok produkcja przepadła, aż dał jej szansę Netflix i poszło... I to w takiej skali, że ciężko uwierzyć, że tak bogata w takie perełki reżyserska kariera Holoubka to ostatnie dziesięć lat, a wydaje się, że trwa to zdecydowanie dłużej. Dowiedziałam się z tej rozmowy sporo zakulisowych faktów na temat produkucji, które ogromnię cenię, ale i też dostałam wiadomości na temat tego co dopiero nadejdzie. Nie mogę się doczekać. 🔥 Co widzę po tej rozmowie? Ciężką pracę, dążenie do celu, a przede wszystkim wiarę w marzenia i ludzi, którzy pomagają je spełniać.