Mężczyźni bez kobiet

Wisienki zawsze muszą być dwie. Tym bardziej w kraju nimi kwitnącym. Osamotniona sprawdza się tylko na torcie. A życie tortem nie jest. Najczęściej przekładańcem bywa. Pomiędzy babeczką kruchą i bez jajek piernikiem. Na dobitkę zakalec się trafia. I jak się trafi, mamy posprzątane. Bo zakalec, jako brak wierności figuruje. Nie napisałby tego Murakami, pożywki by nie miał, gdyby wyżej wspomniana, dochowana była. Niewierność z dulszczyzną, w parze za rączkę idące, opowiastek tych, energii są źródłem. Zakochani są wśród nas i zdradzani są wśród nas. Zdradzający są wśród mas. Matematycznie rzecz ujmując, kobiet bez mężczyzn jest ilość taka sama. A po wiarołomstwie pozostaje szrama. Wypadałoby mi napisać, że to książka o poszukiwaniu. O dociekliwej ciekawości podświadomości. Ograniczę się jednak do aksjomatu – niedopowiedziane pogadanki. Urwane myśli, poniechane puenty. Brak kulminacji a finalne zdania, równie dobrze, jako prolog posłużyć by mogły. No to kończ Waść. I romansów oszczędź :)