Meijin - mistrz go

OCENA - 8/10 REWELACJA. „MEIJIN - MISTRZ GO” to książka inna niż wszystkie, jest odmienna, nieszablonowa, niezwykła, szczególna. To powieść która z jednej strony przywołuje odchodzący świat, z drugiej przemawia z niebywałą siłą, kiedy opisuje dramatyczny pojedynek, jego pełnych poświęcenia i determinacji uczestników. Lektura budziła u mnie respekt bo nie znam zupełnie zasad gry w „go”, która jak się okazuje jest bardzo popularna w krajach Dalekiego Wschodu. Pomimo tych braków z przyjemnością przeczytałem książkę ponieważ autor traktuje historię gry wielkiego mistrza z młodym następcą jako kanwę do rozważań na tematy bardziej uniwersalne, jak choćby konflikt pokoleń przy spojrzeniu na tradycje, czyli wypieranie starego przez nowoczesność. Delektowałem się więc treścią mimo nieznajomości zasad gry w „go”i obserwowałem graczy oczami pisarza. Książka pozwoliła mi się zbliżyć do niezwykłego świata w którym liczą się wyobraźnia, skupienie, siła woli i doskonałość. Zrozumiałem jak ważny jest nie tylko efekt końcowy, ale także proces, który do niego prowadzi. Na zakończenie kilka słów o grze „go”. Najprościej rzecz ujmując to gra planszowa, w której gracze stawiają na przemian czarne i białe kamienie na planszy. Kamieni raz pozostawionych nie można przesunąć, można je natomiast zbić. Celem gry jest otoczenie na początkowo pustej planszy gry terytorium większego od terytorium przeciwnika. Gra ma swoje ogólne zasady, które różnią się nieznacznie w poszczególnych krajach. Dla japończyków etykieta związana z „go” jest co najmniej równie malownicza, jak ceremonia parzenia herbaty. Sposób okazywania szacunku przeciwnikowi przed grą i po niej, sposób kładzenia pionów (kamieni) na planszę czy wreszcie rekwizyty potrzebne do gry, a wykonane z drogocennych materiałów świadczą o wadze, jaką przykłada się do „go”. Pomimo swojej elitarności „go” w Azji jest nieporównywalnie bardziej popularne niż w Europie czy Ameryce ponieważ my mamy swoje sposoby na spędzanie czasu jak gra w szachy. Reasumując fantastyczna refleksyjna książka przy której się wyciszyłem i zrelaksowałem. Podobał mi się gawędziarski sposób narracji oraz opis wydarzeń przeplatany odautorskimi refleksjami, dygresjami i skojarzeniami pozostającymi w luźnym związku z głównym wątkiem. Polecam. Pozdrawiam. Jack_