Marzenie Łucji

No cóż, znowu zaczęłam od drugiego tomu. A skoro zaczęłam, nie mogłam przerwać, by poczekać na dostępność pierwszego. Akcja mnie wciągnęła. Polubiłam bohaterów, mimo iż nie zawsze rozumiałam i akceptowałam ich postępowanie. Tylko jednej postaci nie byłam w stanie polubić, choć poznałam również fakty z przeszłości, nie byłam w stanie usprawiedliwić jej obecnych zachowań. O kim piszę? Każdy, kto przeczyta ten tom, od razu odgadnie. Ale to tylko taka mała rysa… Zaczarował mnie Różany Gaj. „Starsze panie” urzekły mądrością i trafnością wypowiedzi w stylu: „Zwątpienie jest jak ciemne, gęste chmury na przejrzystym niebie. Wątpiąc w siebie, nie widzimy tego, co tak naprawdę jest przed nami… Wielkie słońce, po które można sięgnąć w każdej chwili”. Najmłodsze pokolenie rozczuliło i rozbawiło pomysłowością. Całość ładnie się komponuje. Czekam na poprzedni tom, aby poznać historię bohaterów od początku.