Dziewczyna ze sklepu z kapeluszami

Na swojej stronie na Facebooku autorka bardzo się cieszy, że udało jej się napisać bardzo "grubą" powieść. No cóż, ja jednak wolę zamiast dużej ilości kartek , jednak ciekawą treść. A z tym w tej powieści jest różnie. Jest to wielowątkowa powieść obyczajową w której tajemnice rodzinne są niby na pierwszym miejscu. Ale zanim o nich się dowiadujemy mamy mnóstwo nużących innych wydarzeń, związanych z codziennym piciem herbaty,szyciem kapeluszy, sąsiadką i jej ciastkami z wróżbą oraz stawianiem tarota, czy perypetiami przyjaciółki. Początkowo akcja jest strasznie rozwlekła, dużo niepotrzebnych i powtarzalnych opisów codziennych czynności,dużo nic nie znaczących detali oraz sztuczne dialogi które mogą nużyc i denerwować. Dopiero gdy bohaterka otrzymuje od babci broszkę i na własną rękę zaczyna rozwiązywać tajemnice sprzed lat o których babcia nie chce z nią rozmawiać akcja rusza do przodu. Najbardziej podobała mi się właśnie historia babci Lidii, która przez lata skrywała i starała się wyprzeć ze swojej świadomości tragiczne wydarzenia sprzed lat. Tylko szkoda, że autorka potraktowała je trochę pobieżnie, bo gdyby więcej czasu poświęciła właśnie tym wydarzeniom książka byłaby o wiele ciekawsza. A tak uważam ją za dobre czytadło, chociaż brak w nim emocji. Nie polubiłam babci Lidii za jej postępowanie w stosunku do bliskich osób, za chowanie głowy w piasek wobec oczywistych faktów i brak chęci poznania prawdy. Lubię powieści pani Gąsiorowskiej, bo można przy nich oderwać się od rzeczywistości ale tym razem wszystko było takie nijakie, nawet romans wypadł bardzo blado i nieciekawie. Może i nie jest to najciekawsza powieść autorki ale przeczytać można, chociaż na pewno nie pozostanie na długo w pamięci.